است 174 فصل هفتم در تأويل والدين وولد وأرحام وذي القربى به رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وائمهء هدى عليهم السّلام 189 فصل هشتم در بيان آنكه در قرآن امانت به معناى امامت است 205 فصل نهم در بيان آياتي كه دلالت بر وجوب متابعت أهل بيت عليهم السّلام مىكند 214 فصل دهم در تأويل آيات نور در أهل بيت عليهم السّلام ، وبيان آنكه ايشانند أنوار سبحانى وتأويل مساجد وبيوت مقدسه به خانه‌هاى ايشان وتأويل ظلمت به اعداى ايشان 230 فصل يازدهم در بيان آنكه ايشانند شهدا وگواهان بر خلق وآنكه اعمال عباد بر ايشان عرض مىشود 266 فصل دوازدهم در بيان اخبارى كه مشتمل است بر تأويل آيات مؤمنين وايمان ومسلمين واسلام به أهل بيت عليهم السّلام وولايت ايشان ، وتأويل آيات كفار ومشركين وكفر وشرك وأصنام به اعداى ايشان وترك ولايت ايشان 284 فصل سيزدهم در بيان احاديثى كه دلالت مىكند بر آنكه ايشان ابرارند ومتقيان وسابقان ومقرّبان ، وشيعيان ايشان أصحاب يمينند ؛ ودشمنان ايشان أشرار وفجّار وأصحاب شمالند . . . 307 فصل چهاردهم در بيان اخبارى كه در باب تأويل صراط وسبيل وأشباه اينها به ائمهء هدى عليهم السّلام وارد شده است 322 فصل پانزدهم در تأويل آياتي كه مشتمل است بر صدق وصادق وصدّيق 338